Gepubliceerd op

Het boeren leven met een trekker

Mijn hele leven werk ik al op de boerderij. Natuurlijk niet mijn hele leven letterlijk, maar we zo lang als ik mij kan herinneren. Het begon allemaal toen ik de broer van mijn beste vriend leerde kennen op jonge leeftijd. Ik kende mijn beste vriend via de basisschool. Op een dag ging ik met hem mee naar huis om daar te lunchen en te spelen. Zijn ouders waren uiteraard ook thuis en maakte een heerlijke lunch voor ons klaar. Mijn beste vriend, Gijs, had ook een broer en twee zussen. Deze waren beide ook heel aardig. De broer vertelde mij dat hij op een boerderij vlak bij hun huis kleine klusjes deed om de boer te helpen. Meehelpen sjouwen of het veld leeghalen kon hij nog niet, maar hij kon wel de kippen te eten geven en ook de huisdieren van de boer zelf. Ik was pas echt verkocht toen de broer vertelde dat er ook kittens op de boerderij waren te vinden. Ik wilde er gelijk naar toe. Samen met Gijs en zijn moeder gingen we naar de boerderij. Gijs woonde op de rand van het dorp en dus vlakbij het platteland. Binnen vijf minuten lopen waren we op de boerderij.

Rondleiding

De boer was heel erg vriendelijk, zijn vrouw ook. Hij gaf ons een tour rondom en over de boerderij. Eerst gingen we bij de dieren kijken. In een groot hok stonden de varkens. Ernaast de kippen. De boer wilde graag een goed leven voor zijn dieren. Er stonden dus veel minder dieren per vierkante meter dan was toegestaan. Ook leefde de kippen in een soort bosachtig gebied. Dit is waar kippen in het wild in leven. Hierdoor was het moeilijker om de eieren te rapen, maar de kippen waren veel blijer. De boer geloofde dat hoe blijer de kip was hoe lekkerder het ei was. Ik vond dit erg leuk om te horen.

Aan het werk

Ik wilde net als de broer van Gijs ook graag helpen op de boerderij. Ik mocht soms met de boer mee wanneer hij met zijn trekkers over het land reed. Hij had er meerdere om het proces te versnellen. Zelf mocht ik de kippen eten geven en zorgen voor de dieren in het huis van de boer. Naarmate ik iets ouder werd mocht ik op het pasgeboren kindje passen van de boer. Hierdoor kon zijn vrouw naar de markt om hun producten te verkopen. Ik hoop dat ik nog heel lang bij de boer mag blijven werken.